روشهای معدودی برای اثبات وجود جهان موازی وجود دارد که یکی از آنها استفاده از خودکشی کوانتومی است. اما این روش چیست و نحوه عملکرد آن چگونه است؟
مردی در مقابل تفنگی مینشیند که سر او را نشانه رفته است. این تفنگ یک وسیلهی عادی نیست و در واقع به ماشینی متصل است که چرخش ذرات کوانتومی را میسنجد و هر موقع که ماشهی تفنگ فشرده میشود این ماشین چرخش ذرات یا همان کوارکها را اندازه میگیرد و با توجه به این اندازهگیریها، تفنگ تصمیم به شلیک یا عدم شلیک میگیرد. اگر چرخش کوارک در جهت ساعتگرد باشد تفنگ شلیک کرده و اگر در جهت پادساعتگرد باشد، فقط صدای کشیده شدن ماشه میآید و شلیکی صورت نمیگیرد.
فرد مورد نظر با اضطراب ماشهی تفنگ را فشار میدهد اما فقط صدای ماشه میآید و شلیکی صورت نمیگیرد و هر چقدر ماشه را فشار میدهد شلیکی صورت نمیگیرد. در حالی که تفنگ پر بوده و آمادهی شلیک است. او چندین بار اینکار را انجام میدهد و مدام در حال فشار ماشه است اما تا ابد نتیجه یکسان است و شلیکی رخ نمیدهد. اما اگر زمان به عقب برگردد و اگر در همان بار اول چرخش کوارک به صورت ساعتگرد اندازهگیری شود، شلیک صورت میگیرد و فرد مورد نظر میمیرد.
او که بار اول ماشه را فشرد و چندین و چند بار دیگر فشار داد اما شلیکی صورت نگرفت. پس چطور ممکن است که مرده باشد؟ در واقع خود فرد اطلاعی ندارد اما او هم مرده و هم زنده است. هر بار که او ماشه را میکشد جهان به دو قسمت تقسیم میشود و یک نسخه از او زنده مانده و دیگری میمیرد و این کار تا ابد ادامه پیدا میکند.
این آزمایش که در تخیلات افراد انجام میشود به خودکشی کوانتومی مشهور است. خودکشی کوانتومی اولین بار توسط مکس تگمارک که استاد دانشگاه پرینستون بوده است، مطرح شد. سطح کوانتوم، کوچکترین سطحی از ماده است که دانشمندان موفق به کشف آن شدهاند. در این سطح ماده بسیار کوچک است و با استفاده از روشهای قدیمی نمیتوان به تحقیق در مورد آن پرداخت.
منبع : زومیت
نویسنده : میعاد بافراست
